ROZDZIAŁ XXIII

(Mazowsze)
1254 r. Kiedy od południa miecz Daniela uskramiał pogany, Mazowsze było najechane, Płock spalony, krzyżackie też ziemie spustoszone przez Prusów i Litwinów. W następnym roku dopiero, zbrojną Krzyżakom pomocą Otokara czeskiego, margrabiów morawskiego i brandeburskiego, oraz biskupów ołomunieckiego i warmińskiego, pogaństwo ukrócone nieco. Gród Królewiec przeciw niemu wzniesiony.

(Wielkopolska)
"(1) Nie mogąc, łeb wichrowaty, w pokoju wytrwać" porwał Świętopełk pomorski Nakło, wnukowi swemu Przemysłowi wielkopolskiemu. Przyszli ukrzywdzonemu w pomoc, by najspieszniej zaczynającą się wojnę ugasić, brat jego Bolesław, Ziemowit mazowiecki, Kazimierz kujawski. Bolesław krakowski tysiąc zbrojnych przysłał. Gdy się. po kilkokrotnych próbach przekonał Świętopełk iż nic wojną nie zyszcze, przyjął pośrednictwo jednego z krzyżackich rycerzy, imieniem Poppo, szlachcica z księztwa Krakowskiego, tak jemu jako i Przemysłowi pokrewnego. Nastąpił zwrot Nakła, nagrodzenie pewnych szkód przez Przemyśla poczynionych, wymiana jeńców i

---------------------
(1) Kromer.