Bolesław Chrobry - strona 1
" Biblioteczka Młodzieży Szkolnej 35 Teresa Jadwiga BOLESŁAW CHROBRY Warszawa Nakład Gebethnera i Wolffa Kraków G. Gebethner i Spółka 1908 "

Bolesław Chrobry - strona 2
" Biblioteczka Młodzieży Szkolnej 35 Teresa Jadwiga BOLESŁAW CHROBRY Warszawa Nakład Gebethnera i Wolffa Kraków G. Gebethner i Spółka 1908 "

Bolesław Chrobry - strona 3
" Kraków. — druk W. L. Anczyca i Spółki. "

Bolesław Chrobry - strona 4
" I. BOLESŁAW CHROBRY. Był to rok 1000. — W mieście Gnieźnie ruch wielki panuje, lada chwila oczekują w niem bowiem przybycia Ottona III-go, cesarza Niemiec, — na wszystkich ulicach tłoczno, gwarno i wesoło. Znany z pobożności Otton III-ci zapragnął odwiedzić grób świętego..."

Bolesław Chrobry - strona 5
" Wiedział o tem Bolesław, więc kazał od samego Poznania aż do Gniezna i przez Gniezno całe aż do kościoła Wniebowzięcia Panny Marji, gdzie spoczywały zwłoki świętego męczennika, wysłać drogę czerwonem suknem, i na spotkanie cesarza w licznym orszaku rycerstwa podążył. Około..."

Bolesław Chrobry - strona 6
" blachami, na których zasługi świętego Wojciecha były wypisane. Trumna zawierała kości męczennika, na niej spoczywał ze srebra wyrobiony sam święty w szatach biskupich. Na widok grobu świętego męża cesarz Otton padł na kolana, i zalawszy się łzami, modlił się gorąco; inni..."

Bolesław Chrobry - strona 7
" stował, zabawiał rozmową. Cesarz był olśniony jego hojnością, bogactwem, rozumem, długo w milczeniu rozglądał się i przysłuchiwał, nakoniec nie mógł utaić swego uwielbienia, wstał. — Na koronę cesarską! — rzekł — daleko więcej tu widzę, niż spodziewałem się..."

Bolesław Chrobry - strona 8
" Odtąd też Bolesław począł postępować jak niezależny władca. Zwoławszy rycerstwo, poprowadził je do boju i zdobycze rozpoczął, a szczęście sprzyjało jego mieczowi, zwyciężał prawie zawsze. Rozszerzył on granice Polski od morza Bałtyckiego do Dniepru i Elby, a dla pamięci,..."

Bolesław Chrobry - strona 9
" było w dawnych czasach: jest stan rycerzy czyli właścicieli ziemi; stan kmiecy czyli dzierżawców, i stan niewolników, którzy powstali z jeńców wojennych. Przyprowadziwszy sobie z wojny niewolnika, rycerz lub król osadzał go zwykle na swej ziemi i kazał mu spełniać różne usługi:..."

Bolesław Chrobry - strona 10
" koniuszy i t. d., których tytuły mówią, jakie zajęcie spełniali. Liczny poczet takich urzędników otaczał zawsze osobę króla; bywały też i niewiasty dworskie, które różne obowiązki przy królowej spełniały. Bolesław Chrobry miał władzę nieograniczoną, jego następcy..."

Bolesław Chrobry - strona 11
" Bolesław I-szy, syn Mieczysława I-go, przezwany dla swej waleczności Chrobrym, dla rozumu Wielkim, był jednym z najpotężniejszych królów z rodu Piastów. II.   BOLESŁAW SĘDZIĄ. W komnacie wspaniałej, bogato kobiercam i oponami jedwabnemi przystrojonej, siedział w..."

Bolesław Chrobry - strona 12
" dowi, bo kupiec spokojnie nie mógł wieźć towarów do miasta: rabusie leśni lub panowie ziemscy wypadali na niego z zarośli, rzucali go na ziemię i towary mu zabierali. Nieraz zwyczajni podróżni doświadczali tych samych przygód: zabierano im wszystko, co mieli przy sobie: stroje,..."

Bolesław Chrobry - strona 13
" Gniezna przed swoje oblicze. Siedzi teraz oto posępny, milczący — czeka na winowajców i za chwilę wyrok na nich wyda. Kroki idących dały się słyszeć, — Bolesław zmarszczył się jeszcze bardziej, groźniej jeszcze spojrzał, — rozchyliła się firanka i w progu królewskiej..."

Bolesław Chrobry - strona 14
" nie — odparł. — Wyprowadźcie ich — dodał po chwili, — jutro niechaj te trzy głowy pójdą pod miecz. Straż otoczyła młodzieńców i wyprowadziła ich. Komnatę królewską posępna cisza zaległa, z prawej tylko strony poza firanką, kryjącą boczne drzwi, dal się słyszeć..."

Bolesław Chrobry - strona 15
" — A gdyby, panie... gdyby pacholęta oweżyły — szepnęła nieśmiałym głosem, — cóżbyś rzekł na to? — Cudu nie godnym — odparł posępnie Bolesław. — Nie godzien nikt z nas, lecz miłosierdzie Boże- jest bez granic; odpowiedz przeto, panie, cóżbyś uczynił, gdyby cud..."

Bolesław Chrobry - strona 16
" gdy król był pewien, że wyrok spełniono, młodzi winowajcy na Łysą Górę powiezieni zostali. Bolesław nietylko się nie rozgniewał, lecz wdzięczny był żonie za to, co uczyniła; posłał natychmiast po skazanych, a gdy stawili się przed jego obliczem, naprzód upomniał surowo, by..."

Bolesław Chrobry - strona 17
" wschodu działem wodnym, rozgraniczającym dopływy Warty i Odry. Oddani rolnictwu, pasterstwu i pszczelnictwu, w obyczajach wielce podobni do Polan, zleli się z nimi łatwo i chętnie wiarę nową przyjęli; główne miasto na Śląsku było Wrocław, leżało ono na lewym brzegu Odry, przy..."

Bolesław Chrobry - strona 18
" Chrobrego zdobyte, obie urodzajne, obie posiadające kopalnie kruszcu i marmuru; głównem miastem pierwszej był Sandomierz, leżący nad Wisłą, drugiej Lublin, położony nad rzeką Bystrzycą, wśród milej, górzystej okolicy. Chrobacja równie jak Śląsk łatwo się zlała z..."

Bolesław Chrobry - strona 19
" pszczelnictwem i rybołówstwem. Obok tych zajęć zajmowali się też handlem, do którego strzępiaste zatoki przy ujściu Odry zachęcały. To ostatnie zajęcie przyczyniło się, iż miasta pomorskie prędzej od innych polskich wzrosły, rozwinęły się, wzbogaciły. Posadzeni nad morzem,..."

Bolesław Chrobry - strona 20
" tego wielu w owych czasach cudzoziemców, którzy zakładając sobie po miastach kupieckie kantory, korzystając z tego, iż z każdym dniem na dworach książąt wzmagały się wytworne potrzeby codziennego życia, dostarczali panom przedmiotów zbytku, wyciągali od nich pieniądz i zbogaceni,..."

Bolesław Chrobry - strona 21
" stały zwykle karczmy, a w nich wesoło się odzywały dźwięki gęśli; piwo i wędlina lub inne przysmaki czekały podróżnych. Od tych karczem rozchodziły się w różnych kierunkach ulice brudne, błotniste, zabudowane po obu stronach rzędami lichych chałup drewnianych. Na tych ulicach..."

Bolesław Chrobry - strona 22
" u nas wielką wartość, więc gdy trzeba było opłacić rzecz mniejszej ceny, przełamywano najczęściej monetę na połowę lub na drobniejsze cząstki, stosownie do tego, ile przedmiot był wart. Dopiero w XI wieku moneta krajowa rozpowszechniła się więcej; podniosły się w tym czasie..."

Bolesław Chrobry - strona 23
" jego ukochaną córkę za żonę. Dowiedziawszy się o zniewadze mu wyrządzonej, Bolesław zapalał gniewem i poprzysiągł, że Jarosława daleko za Kijów przegna. I zebrały się niebawem zbrojne szeregi w Krakowie, przyszło też w pomoc królowi pięciuset Madziarów (1) z za Karpat i..."

Bolesław Chrobry - strona 24
" — Oto Pan ci przysyła tę broń. Walcz nią dla dobra twej ziemi, walcz o jej cześć i całość, a uczynię cię potężnym. To powiedziawszy, położył miecz nad głową króla i znikł nagle. Jako wiatr tumany kurzu, tak ów miecz Bolesławowski zastępy wrogów, drogę mu tamujących,..."

Bolesław Chrobry - strona 25
" bierać; osadził tylko napowrót na tronie kijowskim zięcia swego Świętopełka, poczem zabawiwszy jeszcze kilka dni w pięknem, bogatem mieście, wziął ze skarbca książęcego tyle tylko złota, by mieć czem nagrodzić swoje i obce rycerstwo, następnie odesławszy Madziarów i..."

Bolesław Chrobry - strona 26
" 35. Prus Bolesław. I 36. Dygasiński Ad. [...] 37. [...] Wilk, psy i ludzie... 38. Junosza Klemens. Wilki. — Wesołego. 39. [...] Kaz. Ksiądz Piotr ... 8 40. Gomułeki W Chałat ... 41. [...] Zmierzeh. — Cokolwiek się [...]. 42. [...] 43. [...] Mundur. — ... 6 44. [...] Dwie siostry...."