Regały magazynowe

siadacie wszystkie przywileje; i jakże pan może żądać równości?
— Że też wy, panowie Polacy, zawsze i wszędzie mówicie tylko o polityce — uśmiechnął się rotmistrz — zostawmy na boku drażliwe sprawy, a bawmy się, jak ludzie z ludźmi. Czy nie tak, panno Olgo?
Ona jednak pod wpływem tonu rozmowy nie chciała się nagiąć do form zachowywanych u ciotki i rumieniąc się zlekka:
— Trudno nam się bawić, gdy mamy ręce i nogi związane, usta zakneblowane. Zabawa staje się męką.
Spojrzał na nią bardziej zdziwiony, aniżeli zgorszony i mówił łagodnie:
— A któż wam, Polakom, broni chodzić, mówić. Wszystko wolno, byle był spokój.
— Byle spokój był... cmentarny — uśmiechnął się Bolek z goryczą.
— Ależ wy panowie drażliwi — rzekł tonem pobłażliwej grzeczności.
— Bo też mamy przez was na-gniot-ki wszędzie — podkreślił Żyłajski sylabę »gniot« i zaśmiał się z przymusem.
Rotmistrz postanowił, ze względu na Olgę, pozyskać sympatyę, jeśli już nie ich, to przynajmniej Olgi i uderzył w strunę liberalizmu:
— Rząd na kresach musi być, w interesie bezpieczeństwa państwa, trochę surowszy, to