System ogrzewania podłogowego

mórki, ale tak blada i chwiejna, że gospodarz szybko podprowadził ją do krzesła i podając wodę:
— Pij pani... zapomniałem przewietrzyć podręczny mój skład... zrobi się to, ależ z pani kurczątko — zaśmiał się — i takiemu brać się do spisków na Moskali.
Ten żart podrażnił ambicyę Olgi, zwłaszcza, że po wypiciu wody uczuła znaczną ulgę; wstała z krzesła, uścisnęła rękę kupca:
— Dziękuję serdecznie za zaufanie, nie zdradzę... a osłabienie znika, gdy idzie o czyn.
— Tak jest, do strzału nie siły, lecz odwagi potrzeba.
— O której zamyka się sklep?
— W dniach potrzebnych pani będę czekał ze zamknięciem do jedenastej, dwunastej, no, i dłużej, a stukaj pani mocno w drzwi frontowe.
— Dziękuję panu... do widzenia.
— Szczęścia i powodzenia — uśmiechnął się przyjaźnie.
Olga, jak było umówione, zgłosiła się do pomocnika stróża, Tomasza i ten ją zaprowadził do drukarni.
Wyszła wraz ze Sikorą przed godziną jedenastą i przez sklepik wsunęła się do kamienicy, niepostrzeżona przez szpiega i Jana.
We środę spostrzegła Olga ku swemu zdziwieniu dość znaczną kupę ziemi, świeżo wy-