Bojownicy : powieść cz. 2 - strona 42
— Jeśli będzie co nam groziło, oddamy się pod opiekę pana.
— Będę szczęśliwy.
— Ależ ciociu, cóż może nam grozić? Tutaj, w tym spokojnym kraju?!
— Pani, panno Olgo, mówi spokojny kraj — uśmiechnął się z lekką ironią — jeśli spokój panuje, to tylko dzięki nam ... ale w kraju wrze. wiemy o tem. Jacyś fanatycy, zwaryowani ludzie, buntują spokojny naród, rzucają
Agregat prądotwórczy - najlepsi w branży. Nic dodać, nic ująć.
www.generatory.pl
proklamncye, obiecują złote góry, tworzą tajemne związki.
— No, proszę — plasnęła pani w białe wypieszczone ręce — dzieją się takie rzeczy, a my nic nie wiemy.
— O, o wielu rzeczach my tylko wiemy uśmiechnął się z dumą.
— Ale wie pan, mam tu dużo znajomych Polaków, rozmawiałam często o polityce i żadnemu nie śni się o powstaniu. Zanadto dużo ucierpieliśmy w roku 1863, aby teraz miało się powtórzyć.
— I ja jestem zdania cioci... nikomu nie śni się o powstaniu, niemożliwem zresztą wobec broni dzisiejszej. Możemy, ciociu, spać spokojnie, pan rotmistrz zażartował; i to nieładnie przerażać kobiety — kończyła wymówką.
— Zażartowałem... chciałem przerazić... — uśmiechnął się z ironią. — Najpierw nigdy z pań nie pozwoliłbym sobie żartować, a tem mniej
— Będę szczęśliwy.
— Ależ ciociu, cóż może nam grozić? Tutaj, w tym spokojnym kraju?!
— Pani, panno Olgo, mówi spokojny kraj — uśmiechnął się z lekką ironią — jeśli spokój panuje, to tylko dzięki nam ... ale w kraju wrze. wiemy o tem. Jacyś fanatycy, zwaryowani ludzie, buntują spokojny naród, rzucają
Darmowa reklama:
Agregat prądotwórczyAgregat prądotwórczy - najlepsi w branży. Nic dodać, nic ująć.
www.generatory.pl
— No, proszę — plasnęła pani w białe wypieszczone ręce — dzieją się takie rzeczy, a my nic nie wiemy.
— O, o wielu rzeczach my tylko wiemy uśmiechnął się z dumą.
— Ale wie pan, mam tu dużo znajomych Polaków, rozmawiałam często o polityce i żadnemu nie śni się o powstaniu. Zanadto dużo ucierpieliśmy w roku 1863, aby teraz miało się powtórzyć.
— I ja jestem zdania cioci... nikomu nie śni się o powstaniu, niemożliwem zresztą wobec broni dzisiejszej. Możemy, ciociu, spać spokojnie, pan rotmistrz zażartował; i to nieładnie przerażać kobiety — kończyła wymówką.
— Zażartowałem... chciałem przerazić... — uśmiechnął się z ironią. — Najpierw nigdy z pań nie pozwoliłbym sobie żartować, a tem mniej
Tag: Agregat prądotwórczy, nalepki, uszczelnienia