Wczasy za granicą

miejscu, ale to kuryer i bilet dużo kosztuje. Nie stać mnie na to.
— I ja nie mam pieniędzy na wyrzucenie — uśmiechnęła się — wracam trzecią klasą.
— W takim razie musicie wyjechać o siódmej z Łodzi, a wieczorem wrócicie do siebie. Trzeba przenocować w Łodzi.
— A na dworcu zaczekać nie można?
— Nie wiem, jak tutaj, ale w Galicyi nie na każdej stacyi pozwalają czekać noc całą. Dowiem się zresztą.
Pociąg, dojeżdżając do Łodzi, zaczął zwalniać biegu i gwizdać.
— Jesteśmy na miejscu — mówił Walczak — weźmiemy doróżkę i pojedziemy wprost pod wiadomy wam adres. A może wolicie, ażebym sam oddał?
— Nie... powierzono mi, mogę to zrobić, a więc powinnam... To obowiązek.
— Powiedzieliście krótko a dobrze. Zatem jedziemy... kuferki sam zabiorę.
— Sam ? — zaśmiała się — taki pan we futrze z bobrowym kołnierzem nie może sam nosić kuferków. Nie zapominajcie, że mam odezwy, i chociaż Dunaj przepłynęłam, mogę utonąć na Dunajcu.
— Znów macie słuszność, z was dobry spiskowiec i ostrożny.
Ta pochwała ucieszyła ją i swobodna, we-