Płatności sms

ów wojownik rzucił mu się na szyję, rzewnie płacząc. Poznał zaraz Dragosław po głosie, że to był Bojomir.
— O synu ukochany — zawołał Dragosław cisnąc go do piersi.
— Ciszej ojcze, gdyż łatwo może się wszystko wydać — rzekł Bojomir.
— Cóż to wszystko ma znaczyć? — zapytał Dragosław — wyjaśnij mi to twoje niespodziewane przybycie, opowiedz czemprędzej!
— Słuchaj ojcze — rzekł Bojomir — już od trzech dni bawię w tej okolicy, szukając sposobu, aby się do ciebie przybliżyć. Wczoraj spostrzegł mnie jeden z żołnierzy, więc zaraz puścił się za mną w pogoń. Przecież zdołałem ujść szczęśliwie i ukryć się między sitowiem i krzakami. Całą noc i cały dzień widziałem mnóstwo zbrojnych wojowników, krążących naokół zamku, więc musiałem się mieć na baczności, aby nie wpaść w ręce nieprzyjaciół. Dziś nad wieczorem ujrzałem, jak płynął na rzece łódką dowódzca straży zamkowej, śpiewając pieśni wesołe. Przybił do brzegu niedaleko tego miejsca, gdzie byłem ukryty. W tej chwili przyskoczyłem doń niespodzianie, powaliłem o ziemię, zatknąłem mu usta, ręce i nogi związałem łykiem. Potem ściągnąłem z niego chełm i zbroję, i wdziawszy na siebie, śmiało postąpiłem naprzód. Wszędzie witały mnie straże z uszanowaniem, a zatem przekonałem się, że mnie uważano za prawdziwego dowódzcę. Przystąpiłem do ogniska, za-