Architektura

gdy z nim pomówię, zdołam go ubłagać. On dobry, tkliwy. Gdyby polityka nie była uczyniła go nielitościwym, gdyby nie wpływ jakobinów, nie miałby tej srogości, która przeraża mnie, bo jej nie rozumiem.“ Wzięła głowę Julii w obie ręce.
— Słuchaj, córko! Pomówię z Ewarystem. Przygotuję go do spotkania z tobą, do wysłuchania cię! Widok twój mógłby go rozgniewać, obawiałabym się pierwszego odruchu... Przy tym, znam go: raziłby go ten ubiór; on jest bardzo surowy w sprawie obyczajów i przyzwoitości. Ja sama byłam trochę zdziwiona, widząc moją Julię jako chłopca.
— Ach, mamo, emigracja i straszny bezład w kraju uczyniły te wszystkie przebrania bardzo pospolitymi. Używa się ich dla pełnienia rzemiosła, żeby nie być poznanym, czasem żeby móc korzystać z pożyczonego paszportu lub świadectwa. W Londynie widziałam małego Girey, przebranego za dziewczynę. Wyglądał na bardzo ładną dziewczynę; a przyznasz, mamo, że to przebranie drastyczniejsze jest niż moje.
— Moje biedne dziecię, nie potrzebujesz usprawiedliwiać się przede mną ani z tego, ani z innych rzeczy. Jestem twoją matką; dla mnie będziesz zawsze niewinna. Pomówię z Ewarystem, powiem...
Zatrzymała się. Czuła, czym był jej syn, czuła to, ale nie chciała wierzyć, nie chciała wiedzieć o tym.
— On jest dobry. Uczyni dla mnie... dla ciebie, o co go prosić będę.
I obie kobiety, niezmiernie znużone, umilkły. Julia usnęła z głową na kolanach, na których spoczy-