Wkłady kominowe

wytrzymam. Tandety zaś z siebie robić nie chcę.
— Kiedyż powiadam, że ci w tem ślicznie.
— Mój drogi, nie znasz się na tem. Dziś tak mówisz, a w trzy dni zbrzydłaby ci moja secesya. No, spójrz na mnie uważnie. Do secesyi trzeba być płaską, jak deska do prasowania — gdzież ja podzieję swoje biodra, swój biust? Do secesyi trzeba mieć oczy, jak młyńskie koła. A ja co? Mam rodzenki w bułce — nic więcej. A cóż pocznę ze swoją cerą, ze swoimi rumieńcami, z tymi »dołkami na buzi«, o których śniłeś za czasów narzeczeństwa naszego. A skąd wezmę tajemniczość, dramat? Praczucie — pragadanie — prapatozanie? Wreszcie nagą duszę, mój Boże? O gdybym była podobna do Krysi, albo do Heli! Ale tak — dajmy temu pokój. Le mieux est l'ennemi du bien. Zostańmy przy Ludwiku XV.
I została. Wierna zasadom, stała w upodobaniach, z coraz większym pietyzmem oddawała się kultowi własnego stylu i własnych wdzięków. A wierność została wynagrodzoną, bo, choć lata mijały, choć trzydziestka dawno już przemknęła, choć twarze Krysi, Heli, hrabiny Maryi i pani