Salon mebli kuchennych

/>Mogę o tem mówić, bo wszakże tak ze mną było. Naturalnie — wiem — można mi powiedzieć, że nie byłem żadnym tytanem ani Prometeuszem, lecz po prostu marnotrawcą i niedołęgą. Że nie po ogień święty sięgałem, lecz po bardzo prozaiczne i ziemskie rozkosze. Zgadzam się z tem zupełnie. I gdybym był jedynym w tym rodzaju, tobym nie mógł służyć za dowód. Ależ takich, jak ja, jest tysiąc! Jest ich coraz więcej. To przechodzi u nas w sport, w manię. Każdy szanujący się młodzieniec, każda »inteligentna« panna robi pesymizm, robi zbuntowanego demona, ostatecznie robi Płoszowskiego — ale coś robić z siebie musi. Roi się u nas od tych tytanów, którzy są w walce z bogami — nic innego nie robią, tylko szukają ognia świętego — a potem, z desperacyi, że go nie znaleźli,

« strona 53 strona 55 »