Popielniczki

wego z tego szańca nie miał ochrony, bo Brüggen wezwał Chiłkowa do wysunięcia dwóch swoich bateryi konnych przed Cegielnie, ażeby pomimo szkod ponoszonych od ostatnich zawrotów naszej artylleryi polowej, z bocznego tyłu przemiatały nagi przedział między 24ym barkanem a umocnionym cmentarzem. Nie było co obu naszym batalionom jak schronić się póki czas do takowego, i tam się przysposobić do wytrzymania boju ostatniej potęgi.
Za poczuciem folgi wyświadczonej jej tym odwrotem, brygada karabinierska zrobiła w lewo i wpadła na odkrytą szyję 24go barkami, z którego jednak zdążywszy ledwie zagwoździć działa. Murawski szczęśliwie uprowadził kanonierów; grenadyerska zaś prosto zagnała się pod sam cmętarz, za czwartakami. Wszakże tu ją czekała piorunująca niespodzianka. Za wielką, prostokątną wklęsłością obmurowania cmentarnego, taiły się z Bobińskim i Szmudem 2 bataliony 1go strzelców, które Majewski chował sobie widać na ostatnią odsiecz; ponieważ jednak faktyczny brygady er nieco wcześniej odszedł od zmysłów, czy też się wyniósł pod Wolskie rogatki, żaden rozkaz ruszenia tej rezerwy nie doszedł Bobińskiego; ale ten na rozkaz dłużej nie czekając, byle tylko osłonić sadowienie się 4go pułku w cmentarnej warowni, nagle z po za takowej czterema uszczeblonemi lewem naprzód półbatalionami wypada na prawe żebro grena-