Miniładowarki

ostrogu, wszystko musiało tłumnym biegiem dobić ostatnie 300 sążni do 23 barkami. 1700 czwartaków, ósmaków, ale najmniej z 10 pułku uszło tym bezcelnym jatkom; wszakże i między tymi dużo przywlokło się rannych, mianowicie wszyscy sztabs-oficerowie. Szczęsnym jeszcze trafem, że wszyscy dość lekko. Za nimi tuż wydążali krakusy, zubożeni o sto przeszło koni i jeźdzców, eskortując równie okrwawioną i uszkodzoną bateryą. Bagieńskiego, a dopiero w powolnej, niewzruszonej aryergardzie ukosem od skrajnej prawicy, zbiorowy batalion 8 pułku. Towarzyszył mu po kontuzyi już otrzeźwiały, nawet groźnie patrzący, lecz widocznie prócz swoim koniem nie wiedzieć już czem władający, dowódzca korpusu. Jedyną otuchą naszą, że pod Wolą nieprzyjaciel żadnej nic miał jazdy do wypuszczenia nam na pięty, po nagiej a blisko dwuwiorstowej równinie; więc tylko chmarami tyralierów napierał tylny nasz eszelon do drugiego, aż raptem nie zastąpiła ich dokuczliwsza pogoń działowych pocisków. Jak tylko dostrzegł ten odwrót Małachowski kazał od lewego gwałtem wydrzeć Rybińskiemu najbliższy batalion 1 pułku strzelców z majorem Szmudem, a temu zluzować mężnie pełzającą aryergardę. Jakoż gdyby nieprzyjaciel miał czem domęcić nasz rozstrój, acz bardzo słaba odsiecz ta akurat by przypadła na ostatnią temu odwrotowi obronę, gdyż nareszcie i bata-