Depilacja laserowa

I.

[Anegdota nieprawdopodobna i źle pomyślana. Stałość uczuć Bismarka. Szlachta i duchowieństwo. Bilans ludnościowy. Jego przyczyny. Skutki polityki bismarkowskiej. Lud i mieszczaństwo. Szowinzm i umiarkowanie stronnictw. Trochę filozofji].

Anegdoty historyczne mają to do siebie, że się wrażają silniej w pamięć i mocniej działają na wyobraźnię, niż istotne zdarzenia dziejowe. Anegdota w historji odgrywa tę samą rolę, co plotka w życiu towarzyskiem: jest zazwyczaj od prawdy efektowniejszą i bardziej interesującą, obiega szybko i nie stosuje się do niej stara krytyczna maksyma: "cum grano salis". Z taką myślą zapewne puszczoną była niedawno w świat przez tygodnik niemiecki "Nation" efektowna opowieść o Bismarku, który namawiał kiedyś następcę tronu, późniejszego Fryderyka III, do uczenia się po polsku, żeby "jego królewska Wysokość mógł się ze swymi żołnierzami, pochodzącymi z Wielkopolski, w ich ojczystym języku rozgadać".
O anegdocie tej nie można powiedzieć nawet tego, co się mówi o wielu dowcipnych, a nieprawdopodobnych opowieściach: "se non e vero, e ben trovato". Jest ona i nieprawdopodobną i źle pomyślaną. Wygląda z niej jakiś fałszywy Bismark, dobroduszny i lirycznie nastrojony, rozczulający się nad polskim "Bartkiem-zwycięzcą", a nie Bismark prawdziwy, twardy książę