Artykuły dla dzieci

nawet coś więcej. Kto wie, czy pod koniec kapitan Vere nie okazał gorących uczuć, tajonych pod zewnętrznymi pozorami stoicyzmu i nieczułości. Był w takim wieku, że mógłby być ojcem Billa. Surowy fanatyk wojskowego obowiązku, pozwalający sobie na ujawnienie tego, co pozostaje pierwotne w naszej posłusznej formom rasie ludzkiej, mógł w końcu przygarnąć Billa do serca, podobnie jak Abraham młodego Izaaka, w momencie gdy miał go już złożyć w ofierze, słuchając surowego nakazu. Nie sposób jednak przeniknąć tajemnicy, rzadko, jeśli w ogóle, ujawnianej wścibskiemu światu tam, gdzie w okolicznościach choćby zbliżonych do tych, które tu usiłowano przedstawić, obcują ze sobą dwaj członkowie szlachetnego zakonu Natury. Jest to sekret nienaruszalny dla tego, który przeżył, a święte zapomnienie, skutek wielkoduszności obydwu kapłanów, w końcu opatrznościowo przesłania wszystko.
Pierwszym, który napotkał kapitana Vere, gdy ten wychodził z kabiny, był starszy oficer. Twarz, którą ujrzał, wyrażająca w owym momencie udrękę ludzi mocnych, była dla tego oficera, choć liczył sobie już pięćdziesiątkę, zaskakującym objawieniem. O tym, że skazany cierpiał mniej niż ten, co głównie przyczynił się do skazania, wyraźnie świadczyć będzie okrzyk tego pierwszego w scenie, która niebawem zostanie opisana.
Należyte zrelacjonowanie serii wydarzeń, które następują szybko po sobie w krótkim czasie, może wymagać czasu mniej krótkiego, zwłaszcza jeżeli wyjaśnienia czy komentarze wydają