Inseminacja

A przede wszystkim wówczas z piersi się miłość wyrywa, gdy pod oknami przechodzą kochani chłopcy. Wszystkie cztery opuszczały oczy, gdyż nie przystoi dziewczętom oczkować do chłopaków, ale kiedy już minęli okna, wzrok ich lgnął do tych silnych ciał i powietrze, którym dyszały, drżało im w piersiach. Wiem dobrze, iż Berta myślała wówczas już o śmiertelnych uściskach, ale tamte czuły jedynie, jak rozwijają się ich ekstazy. Niebo zniżało się aż do głów, aż się powietrze pełniło delikatnym błękitem koloru miłości! Zauważały wówczas w listowiu drzew nie dostrzeżone nigdy dotąd piękno i dusza topniała przy śpiewie ptasząt, chciało się rzucić robotę i usiąść gdziekolwiek, tam, gdzie wzrok ginie na rozległym horyzoncie, a marzenia rodzą się, wędrują i plączą, nikłe, łagodne w usypiającym życiu niby stado białych owiec, rozpełzające się pod wieczór po łące.
Która ma w domu brata, widuje często jego przyjaciół; przychodzą do domu, siadają, śmieją się, gadają z bratem czy z siostrą, gestykulują, aż ciała im się prężą od tych ruchów, a chociaż słowa te i gesty wydają im się czasem nazbyt brutalne, czują, że mężczyzna jest istotą pyszną i dobrą. Która chodzi na tańce, miesza się z nimi w wesołych pląsach, żyje przez chwilę pomiędzy chłopcami, uczy się znać ich — a pewnie mają chłopcy ci jakowyś